Gentoo 2008.0 is out!

The 2008.0 final release is out! Code-named “It’s got what plants crave,” this release contains numerous new features including an updated installer, improved hardware support, a complete rework of profiles, and a move to Xfce instead of GNOME on the LiveCD. LiveDVDs are not available for x86 or amd64, although they may become available in the future. The 2008.0 release also includes updated versions of many packages already available in your ebuild tree.

• Updated installer: The installer now only performs networkless installations using the packages and ebuild tree on the LiveCD. It also contains numerous fixes for extended and logical partitions.
• Improved hardware support: Moving to the 2.6.24 kernel added many new drivers for hardware released since the 2007.0 release.
• Complete rework of profiles: Restructuring profiles allowed significant cleanup of redundancies, reducing developer maintenance and confusion. The difference for you is that profiles now appear in /usr/portage/profiles/ under default/linux/ instead of default-linux/. See the upgrading guide for more details.
• Xfce instead of GNOME on the LiveCD: To save space, the LiveCDs switched to the smaller Xfce environment. This means that a binary installation using the LiveCD will install Xfce, but you’re still free to build GNOME or KDE from source.
• No LiveDVDs on x86 or amd64: In the interest of getting the release out, the release engineering team decided to postpone LiveDVDs because of problems in their generation. They may show up later—if so, we’ll let you know.
• Updated packages: Highlights of the 2008.0 release include Portage 2.1.4.4, a 2.6.24 kernel, Xfce 4.4.2, gcc 4.1.2 and glibc 2.6.1.

A big thanks goes out to our release engineering team members for their hard work over many months to turn 2008.0 into reality.

Get the new release from our “Get Gentoo!” page.

Kaynak:

http://www.gentoo.org

Linux çekirdek/kernel derlemek

Gece gece uyku tutmadı(saat sabaha karşı 4) Düşündümde yeni bir çekirdek derleme yazısına ihtiyaç var… Gercekten özel bir sebep yoksa dağıtımın kernelini kenara bırakıp kendi başına vanillayı(saf linux çekirdeği) derleyip kurmak son derece gereksiz, anlamsız, vakit kaybı ve hatta tehlikeli bir aktivite… Fakat bir Linux ögrencisi olduğunuzu farz ediyorum ve yazıyorum. Hem bu yönetemle yamalı Pardus çekirdeğini de derleyebilirsiniz.

Saçmaladığım noktalar olabilir uyanınca tekrar okurum

Çekirdek Nedir?
Çekirdek bir işletim sistemin kalbidir. Kabaca, kullanıcı seviyesindeki yazılımlarla donanım arasındaki köprü vazifesini görür. Yaygın inanışın aksine Linux bir işletim sistemi değil bir işletim sistemi çekirdeği projesidir. Dağıtım denilen şey teorik anlamda başlı başına bir işletim sistemidir. Fakat günlük kullanımda işletim sisteminin adı Linux olmuştur. Linux çekirdeği 1991 yılında Finlandiyalı bir üniversite öğrencisi olan Linux Torvalds tarafından geliştirilmeye başlandı ve bugün dünyadaki en büyük özgür yazılım projesi.

Başlıyoruz
Öncelikle şunu belirtelim; Linux çekirdeğini derlemek buradan okuduğunuz kadar basit bir işlem olmayacaktır. Çünkü yaptığınız işin bir kıymeti olması için çekirdeği kendiniz ayarlamalısınız. Eğer bunu yapamazsanız ve sadece yeni bir sürüme geçmek istiyorsanız Pardus’un config dosyasını kullanabilirsiniz. Ben olsam Pardus’un yamalı kernel kodlarını indirir ve doğrudan derleme kısmına atlardım. Eğer vanilla derlemek isterseniz işe çekirdeğin kodlarını edinmekle başlıyoruz.

Eğer http://www.kernel.org Linux çekirdek arşivinden tarball olarak indirdiyseniz öncelikle yerine kopyalayıp sembolik bağ oluşturmamız gerekiyor. ”Çekirdeği indirdiğiniz dizinde” şu komutu verin. ”Linux-2.6.25” çekirdeğini kullandığınızı farzediyorum.

tar -xjvf linux-2.6.25.tar.bz2 -C /usr/src && ln -sfn linux-2.6.25 linux

Ardından

cd /usr/src/linux
Bu aşamada çekirdeği yamalamak isterseniz şu komutlar kullanmanız gerek. (/usr/src/linux dizini altında olmanız şart)

patch -p1 < patch_dosyasi.patch

Bu işlemin süresi yamanın büyüklüğüne göre değişir. Eğer linux klasörü altında .rej uzantılı dosyalar varsa devam ediyordur. Eğer bu yamayı kaldırmak isterseniz şu komutu verin.

patch -p1 -R < yama_dosyasi.patch

Şimdi şu komutu verin,

make menuconfig

İşte bütün mesele burada… Bu komut ile çekirdeği ayarlayabileceğiniz bir menüler bütünü açılacak. Bundan sonrası tamamen sizin becerinize, kullandığınız PC’yi tanımanıza ve GNU/Linux bilginize bağlı. Burada yapacağınız hatalar bu çekirdeğin çalışmamasına, sistemin yeteneklerinin kısıtlanmasına ve bazı donanımlarınızın çalışmamasına neden olabilir. Tabii bu durum sadece bu çekirdek için geçerli. Sistemi başka bir çekirdekle başlattığınızda herşey normale dönenecektir.

Vanilla çekirdek derleyenler
Eğer bu şartları sağlayamıyorsanız(linuxu bilmek olarak özetlenebilir) Pardus’un /boot dizini altında bulunan .config dosyasını(gizlidir) /usr/src/linux dizinine taşıyın ve make menuconfig komutunu boşuna uygulamayın…

Derleme işlemi(dağıtımlarının kodlarını kullananlar buraya)
Tüm bu adımları sorunsuz geçtiyseniz çekirdeğimizi derleyebiliriz. Şu komutla devam ediyoruz.

make && make modules_install

Bilgisayarınızın gücüne bağlı olarak değişecek derleme süresince bekledikten ve günlük PC yaşantınıza devam ettikten sonra şu komutu vererek yeni çekirdeği /boot dizinine gönderiyoruz.

Kurulum

cp arch/i386/boot/bzImage /boot/linux-2.6.25-ozel

Tüm bu işlemlerin ardından sıra GRUB ayarlarına geliyor. Yeni çekirdeği GRUB’a eklemeliyiz.

Grub ayarları

title=Linux 2.6.25-ozel
root (hd0,0)
kernel /boot/kernel-2.6.25-ozel root=/dev/sda1

Yukarıda bir Grub girdisi örneği verdim. Bunu kendize göre düzenleyerek menu.lst dosyasını kaydedin. Dikkatinizi çektimi bilmem ama initrd satırını kullanmadım. Bunun anlamı şu; bootsplash kullanmayacağız… Eğer kullanmak isterseniz sorabilirsiniz fakat bootsplash yazımızın konusu değil.

Mutlu son

Şimdi sıra bilgisayarı yeniden başlatmakta. Sisteme yeni çekirdekle giriş yapın. INIT’e kadar olan süreci kazasız belasız atlatırsanız muhtemelen X’in açıldığı aşamada takılacaksınız. Çünkü kullandığınız kapalı kaynak kodlu ekran kartı sürücüleri yeni çekirdeğe göre derlenmedi ve artık çalışmıyorlar. Bu sorunu /etc/X11/xorg.conf dosyasında açık kaynak kodlu sürücüleri etkinleştirerek aşabilirsiniz. Grafik ortama giriş yaptıktan sonra ekran kartı sürücülerini elle kurmaktan başka bir çözüm öneremiyorum şu an… Aynı durum çekirdekle birlikte derlenmeyen ticari donanım modülleri içinde geçerli.

Kolay gelsin

mm

Pardus taban sisteminin elde edilmesi

Bu yazıda 60 MB’lik indirme işlemiyle Pardus kurulumundan bahsediyoruz. Oldukça basit bir işlem. Sanallaştırma işleminden bazı komutları kesip biçerek elde ettim.

Öncelikle bir dosya sistemi imajı oluşturuyoruz.

Kod:
dd if=/dev/zero of=/home/malzeme_muhendisi/pardus.iso bs=1k seek=650k count=1

seek=650k yazan yeri dilediğiniz gibi değiştirebilirsiniz. Dosya sistemi imajının büyüklüğünü gösteren bir parametredir. Taban sistem yaklaşık 400 mb olduğundan normal bir CD boyutu veriyorum.

Şimdi oluşturduğumuz dosya sistemini formatlıyoruz.

Kod:
mkfs.ext3 /home/malzeme_muhendisi/pardus.iso

Formattan sonra bu dosya sistemini Linux’a bağlayacağız.

Kod:
mount -o loop /home/malzeme_muhendisi/pardus.iso /mnt/pardus

Şimdi depoyu tanıtıyoruz.

Kod:
pisi ar pardus-2007 http://paketler.pardus.org.tr/pardus-2007/pisi-index.xml.bz2 -D /mnt/pardus/

Bu komut ile taban sistemi dosya sistemi imajımıza kuruyoruz.

Kod:
pisi it -c system.base -D /mnt/pardus –ignore-comar

İndirme ve kuruma işlemi tamamlandıktan sonra sanal sistemi chroot ile çalıştırıyoruz.

Kod:
chroot /mnt/pardus

Aşağıdaki komut ile /etc/ld.so.cache’i oluşturalım,

Kod:
cp /usr/share/baselayout/ld.so.conf /etc/ && ldconfig

Çomarı başlatıyoruz. Bu program Pardus’un bel kemiğidir.

Kod:
service comar start

Aşağıdaki komut ile paketlerin PostInstall’larının ÇOMAR tarafından çalıştırılmasını sağlayalım,

Kod:
pisi configure-pending

Şimdi root parolasını belirleyin.

Kod:
passwd

Şimdi sistemin açılması için gereken aygıt nodelarını hazırlamalıyız. 3 komut bu işi hallediyor.

Kod:
/usr/bin/mknod /dev/console c 5 1

Kod:
/usr/bin/mknod /dev/null c 1 3

Artık hazır… Dilerseniz bir başka bölüme kopyalarsınız dilerseniz chroot ile sanal olarak kullanırsınız. Gerisi size kalmış…

Kopyalamak için(sda1 gibi bir bölüm, grub ve fstab ayarlarını size bırakıyorum)
Kod:
cp -aR /mnt/pardus/* /mnt/sda1

Chroot ile kullanmak için

Kod:
cp -L /etc/resolv.conf /mnt/pardus/etc/resolv.conf

Kod:
mount -o bind /proc /mnt/pardus/proc

Kod:
mount -o bind /dev /mnt/pardus/dev

Kod:
chroot /mnt/pardus /bin/bash

Kod:
update-environment && source /etc/profile

Kod:
service comar start

komutlarını sırayla verin. Bundan sonra kafanıza göre bir Pardus oluşturabilirsiniz. Hatta yeni bir dağıtıma bile yelken açabilirsiniz. Yeter ki internetiniz ve yeterli alanınız olsun…

Hataları bildirirseniz sevinirim.

Pardus Kurulumu

Bu yazıda CDROM’u ve USB’den boot özelliği olmayan bilgisayarlar için Pardus kurulumu anlatılmaktadır. Ya da CD yakmak istemeyen cimri kullanıcılar içindir Bu yöntemi kullanabilmek için sisteminizde bir Linux dağıtımı kurulu olmalıdır. İhtiyaç duyacağınız bir diğer şey ise Pardus kurulan CD imajıdır.(ya da bir Pardus CD’si) Ben bu yöntemle Pardus kurmayı başardım. Bu işlemleri yaparken görebileceğiniz zararlardan kendiniz sorumlusunuz.

Öncelikle yapmamız gereken şey Pardus ISO’sunu sisteme bağlamak. Herhangi bir Linux dağıtımı üzerinde,

mkdir /mnt/pardusiso

mount -o loop Pardus.iso /mnt/pardusiso

Bu komut Pardus kurulan CD ISO’sunu sisteminize bağlar. Şimdi sıra bağladığımız dizine girmeye geldi.

cd /mnt/pardusiso

bu dizinde pardus.img adında bir dosya göreceksiniz. Bu dosya Pardus kurulum CD’sini bilgisayara taktığınızda açılan, sadece YALI’yı çalıştırmak üzere modifiye edilmiş Pardus sistemini içerir. Bu sıkıştırılmış dosya sistemini Linux’unuza bağlamak zorundayız. ** Dikkat, bu dosya sistemini bağlayabilmek için çekirdekte squashfs desteği olmadır. Denediğim kadarıyla Pardus ve Ubuntu’da öntanımlı olarak var.** Kullanacağımız komut şu,

mkdir /mnt/pardusyeni

mount -o loop pardus.img /mnt/pardusyeni

Elimizdeki boş bölümün sda1 olarak adlandırıldığını ve /mnt/sda1 adresine bağlandığını varsayıyorum. Şimdi sıra açtığımız imajdaki dosya sistemini sabit diskimize kopyalamaya geldi…

cp -aR /mnt/pardusyeni/* /mnt/sda1

Yaklaşık 1GB’lik bir kopyalama işlemi gerçekleşecek…

Şimdi sıra yeni Pardus sisteminizin fstab ve çekirdeğini ayarlamaya geldi. Bu işlemlerden sonra Pardus’u açacağız.

fstab örneği

# See the manpage fstab(5) for more information.
#
#   <fs>             <mountpoint>     <type>    <opts>               <dump/pass>
/dev/sda1             /                      ext3      noatime                    0 0
/dev/sda6            none                 swap      sw                          0 0
proc                   /proc                proc      nosuid,noexec            0 0
sysfs                  /sys                 sysfs     defaults                    0 0
tmpfs                 /dev/shm         tmpfs     nodev,nosuid,noexec  0 0

Bu örneği kendi sisteminize göre düzenleyiniz.

Yeni Pardus’da kernel ve initrd yok. Bu dosyaları pardusiso dizinindeki boot klasöründen ya da kullandığınız Pardus’tan aktarınız.

Şimdi sıra Grub ayarlarında(hangi dağıtımın grub sistemini kullanıyorsanız o dağıtımın menu.lst dosyasıyla uğraşacaksınız)

menu.lst satırı örneği

title Pardus 2007.3
root (hd0,0)
kernel /boot/kernel-2.6.18.8-86 root=/dev/sda1
initrd /boot/initramfs-2.6.18.8-86

Bu satırları kendinize göre düzenleyebilir ya da varolan Pardus’tan yararlanarak hazırlayabilirsiniz. Bu işlemde tamamsa pardusiso klasöründeki repo klasörünü rahatlık olsun diye yeni Pardus sisteminize taşıyın. Örneğin ben kök dizinini seçtim. Hazırda çalışan Linux altında grafik ortamda da yapılabilir…

mkdir /mnt/sda1/repo

cp /mnt/pardusiso/repo/*  /mnt/sda1/repo

Tüm bu işlemler sorunsuz olarak tamamlandıysa sisteminizi yeniden başlatabilirsiniz.

Sistemi yeniden başlattığınızda modifiyeli bir kök dosya sistemiyle karşılaşacaksınız. Örneğin bir login ekranı yok. Doğrudan root olarak oturum açılıyor. Bu bir problem değil zaten ufak bir hamle ile çözülebilir. Şimdi sıra bazı önemli işlere ve ince noktalara geldi.

Önce root parolası yaratın.

passwd

ardından yeni bir kullanıcı oluşturun ve parola atayın

useradd malzeme_muhendisi

passwd malzeme_muhendisi

kullanıcı hesabı bu haliyle hiçbir işe yaramaz Önce onu adam etmemiz gerek.

mkdir /home/malzeme_muhendisi

chown malzeme_muhendisi:users /home/malzeme_muhendisi

Şu an hala işe yaramayan bu kullanıcı hesabını önemli gruplara üye yaparak işi bitiriyoruz.

gpasswd -a malzeme_muhendisi wheel

Bu komut malzeme_muhendisi adlı kullanıcıyı yönetim grubuna dahil ediyor. Komutu video, audio,disk, power, removable, pnp, pnpadmin grupları için yeniden uygulayın.

Şimdi sıra Pardus’u kurmakta.

cd /repo

Bu klasör içinde pisi paketleri bulunuyor.

pisi it *.pisi -y

komutuyla sistemi kuruyoruz. biraz uzun sürecek bu işlemden sonra

reboot

komutuyla sistemi yeniden başlatın. Yukarıda oluşturduğumuz Grub girdisiyle sistemi açın. Karşınızda yeni bir Pardus olmalı. Biraz önce yukarıda oluşturduğumuz kullancı ile(örnekte malzeme_muhendisi) giriş yapın. konsoldan başka bir kullancı oluşturursanız kde açılmaz. Yukarıdaki komutları tekrar uygulamanız gerekir. user-manager programı ile komutsuz yapabilirsiniz bu işlemleri.

Bu yolla dün gece sorunsuz bir Pardus kurulumu yaptım. Şimdi sırada internet üstünden Pardus kurulumu ve 60 MB’lik download ile minimal Pardus kurulumu var.

İyi çalışmalar
malzeme_muhendisi

Airties modemin DNS adreslerini nasıl değiştiririm?

Bu yazı http://www.serbestcagrisim.com/archives/18 adresinden doğrudan alınmıştır.Serbest Çağrışım sitesine teşekkürlerimi sunarım… DNS’ler modemi yeniden başlattığınızda öntanımlı değerlere dönmektetdir. Bu geçici bir çözümdür. En iyi yol DNS ayarlarını kullandığınız işletim sistemi içinden yapmanızdır(umarım Linux).

Dikkat! Bu yazı sadece bilgilendirme amacı ile yazılmıştır, modeminizin başına gelebileceklerden ve/veya ayarlarının saçmalamasından kesinlikle sorumlu olmadığımı bilmenizi isterim. Bu ayarları denemiş olduğum modeller;

• RT 205 TT
• RT 102

Sizde TTNet’in kampanyasından modem alanlardan mısınız? Farkındaysanız kendi makinanızda DNS ayarlarını değiştirmediğiniz sürece bazı sitelere ‘bu site mahkeme kararıyla erişime kapatılmıştır’ yazısından sebep ulaşamıyorsunuz. AirTies modemin yönetici konsolunda kendi istediğiniz DNS numaralarını girmek mümkün ama ilk 2 satırı TTNet’in DNS numaralarına ayırıp, 3. satırı sizin DNS numaranıza ayırmışlar. Peki bunu aşmanın bir yöntemi yok mu? Elbette var.

Öncelikle belirtmem gereken bir şey var, bu anlatım hemen hemen sadece kopyala & yapıştır mantığındadır. Sadece şifre sorulan pencerelere sizin elle bilgi girmeniz gerekir.

Normalde AirTies modemimize web arayüzünden bağlanıyoruz, bugün değişiklik yapıp telnet arayüzünden bağlanacağız. Burada bağlanacağımız adres standart olmadığı için hangi adrese bağlanmamız gerektiğini bilmek gerekiyor ve bu adresi bulmak çok basit, ya ağ bağlantılarım kısmındaki bağlantılara sağ tıklayıp durum kısmından öğrenin, ya da saatin yanındaki bağlantıya çift tıklayıp, Destek sekmesine bakın. Sizin aradığınız numara Default Gateway veya Varsayılan Ağ Geçidi numarası olacak.

Konsolda şu komutu verin.

telnet 192.168.2.1

Windows kullanıcıları şu adımları takip etmeliler;

Başlat > Çalıştır > telnet 192.168.2.1 > Enter/Return/OK/Tamam

Karşınıza -muhtemelen- siyah bir ekran içerisinde Username soran bir pencere gelecek, kullanıcı adınız root. Şifre işi biraz değişik, eğer web arayüzünde herhangi bir şifre tanımlıysa tanımladığınız şifreyi girin, eğer tanımlamadıysanız sadece Enter/Return’e basın ama kabul etmiyorsa web arayüzünden bir şifre tanımlamanız gerekebilir.

Eğer login olmayı başardıysak sadece aşağıdaki kodu kopyalayıp yapıştırmamız yeterli olacak;

cd /etc/
echo nameserver 208.67.222.222 > dproxy.conf
echo nameserver 208.67.220.220 >> dproxy.conf
exit

Eğer dikkat ettiyseniz ikinci satırda > yerine >> var. Yanlış yazmadım merak etmeyin. Şimdi web arayüzüne geçin ve DNS ayarlarında gri alanda bu girdiğimiz numaraların durduğundan emin olun, daha sonra kaydete tıklayın. Eğer kaydete tıklamazsanız muhtemelen ayarlar bir sonraki başlangıçta silinecektir.

Dikkat! Bu yazı sadece bilgilendirme amacı ile yazılmıştır, modeminizin başına gelebileceklerden ve/veya ayarlarının saçmalamasından kesinlikle sorumlu olmadığımı bilmenizi isterim. Bu ayarları denemiş olduğum modeller;

• RT 205 TT
• RT 102

İşte hepsi bu, neşeli sörfler