Pardus Kurulumu

Bu yazıda CDROM’u ve USB’den boot özelliği olmayan bilgisayarlar için Pardus kurulumu anlatılmaktadır. Ya da CD yakmak istemeyen cimri kullanıcılar içindir Bu yöntemi kullanabilmek için sisteminizde bir Linux dağıtımı kurulu olmalıdır. İhtiyaç duyacağınız bir diğer şey ise Pardus kurulan CD imajıdır.(ya da bir Pardus CD’si) Ben bu yöntemle Pardus kurmayı başardım. Bu işlemleri yaparken görebileceğiniz zararlardan kendiniz sorumlusunuz.

Öncelikle yapmamız gereken şey Pardus ISO’sunu sisteme bağlamak. Herhangi bir Linux dağıtımı üzerinde,

mkdir /mnt/pardusiso

mount -o loop Pardus.iso /mnt/pardusiso

Bu komut Pardus kurulan CD ISO’sunu sisteminize bağlar. Şimdi sıra bağladığımız dizine girmeye geldi.

cd /mnt/pardusiso

bu dizinde pardus.img adında bir dosya göreceksiniz. Bu dosya Pardus kurulum CD’sini bilgisayara taktığınızda açılan, sadece YALI’yı çalıştırmak üzere modifiye edilmiş Pardus sistemini içerir. Bu sıkıştırılmış dosya sistemini Linux’unuza bağlamak zorundayız. ** Dikkat, bu dosya sistemini bağlayabilmek için çekirdekte squashfs desteği olmadır. Denediğim kadarıyla Pardus ve Ubuntu’da öntanımlı olarak var.** Kullanacağımız komut şu,

mkdir /mnt/pardusyeni

mount -o loop pardus.img /mnt/pardusyeni

Elimizdeki boş bölümün sda1 olarak adlandırıldığını ve /mnt/sda1 adresine bağlandığını varsayıyorum. Şimdi sıra açtığımız imajdaki dosya sistemini sabit diskimize kopyalamaya geldi…

cp -aR /mnt/pardusyeni/* /mnt/sda1

Yaklaşık 1GB’lik bir kopyalama işlemi gerçekleşecek…

Şimdi sıra yeni Pardus sisteminizin fstab ve çekirdeğini ayarlamaya geldi. Bu işlemlerden sonra Pardus’u açacağız.

fstab örneği

# See the manpage fstab(5) for more information.
#
#   <fs>             <mountpoint>     <type>    <opts>               <dump/pass>
/dev/sda1             /                      ext3      noatime                    0 0
/dev/sda6            none                 swap      sw                          0 0
proc                   /proc                proc      nosuid,noexec            0 0
sysfs                  /sys                 sysfs     defaults                    0 0
tmpfs                 /dev/shm         tmpfs     nodev,nosuid,noexec  0 0

Bu örneği kendi sisteminize göre düzenleyiniz.

Yeni Pardus’da kernel ve initrd yok. Bu dosyaları pardusiso dizinindeki boot klasöründen ya da kullandığınız Pardus’tan aktarınız.

Şimdi sıra Grub ayarlarında(hangi dağıtımın grub sistemini kullanıyorsanız o dağıtımın menu.lst dosyasıyla uğraşacaksınız)

menu.lst satırı örneği

title Pardus 2007.3
root (hd0,0)
kernel /boot/kernel-2.6.18.8-86 root=/dev/sda1
initrd /boot/initramfs-2.6.18.8-86

Bu satırları kendinize göre düzenleyebilir ya da varolan Pardus’tan yararlanarak hazırlayabilirsiniz. Bu işlemde tamamsa pardusiso klasöründeki repo klasörünü rahatlık olsun diye yeni Pardus sisteminize taşıyın. Örneğin ben kök dizinini seçtim. Hazırda çalışan Linux altında grafik ortamda da yapılabilir…

mkdir /mnt/sda1/repo

cp /mnt/pardusiso/repo/*  /mnt/sda1/repo

Tüm bu işlemler sorunsuz olarak tamamlandıysa sisteminizi yeniden başlatabilirsiniz.

Sistemi yeniden başlattığınızda modifiyeli bir kök dosya sistemiyle karşılaşacaksınız. Örneğin bir login ekranı yok. Doğrudan root olarak oturum açılıyor. Bu bir problem değil zaten ufak bir hamle ile çözülebilir. Şimdi sıra bazı önemli işlere ve ince noktalara geldi.

Önce root parolası yaratın.

passwd

ardından yeni bir kullanıcı oluşturun ve parola atayın

useradd malzeme_muhendisi

passwd malzeme_muhendisi

kullanıcı hesabı bu haliyle hiçbir işe yaramaz Önce onu adam etmemiz gerek.

mkdir /home/malzeme_muhendisi

chown malzeme_muhendisi:users /home/malzeme_muhendisi

Şu an hala işe yaramayan bu kullanıcı hesabını önemli gruplara üye yaparak işi bitiriyoruz.

gpasswd -a malzeme_muhendisi wheel

Bu komut malzeme_muhendisi adlı kullanıcıyı yönetim grubuna dahil ediyor. Komutu video, audio,disk, power, removable, pnp, pnpadmin grupları için yeniden uygulayın.

Şimdi sıra Pardus’u kurmakta.

cd /repo

Bu klasör içinde pisi paketleri bulunuyor.

pisi it *.pisi -y

komutuyla sistemi kuruyoruz. biraz uzun sürecek bu işlemden sonra

reboot

komutuyla sistemi yeniden başlatın. Yukarıda oluşturduğumuz Grub girdisiyle sistemi açın. Karşınızda yeni bir Pardus olmalı. Biraz önce yukarıda oluşturduğumuz kullancı ile(örnekte malzeme_muhendisi) giriş yapın. konsoldan başka bir kullancı oluşturursanız kde açılmaz. Yukarıdaki komutları tekrar uygulamanız gerekir. user-manager programı ile komutsuz yapabilirsiniz bu işlemleri.

Bu yolla dün gece sorunsuz bir Pardus kurulumu yaptım. Şimdi sırada internet üstünden Pardus kurulumu ve 60 MB’lik download ile minimal Pardus kurulumu var.

İyi çalışmalar
malzeme_muhendisi

Gentoo Makaleleri-I

Gentoo Nedir?

Gentoo, kaynak kod kurulumlu Linux dağıtımları ailesinin amiral gemisidir. Gentoo ve benzeri dağıtımlarda programlar ikili paketler halinde dağıtılmaz, kaynak koddan derlenerek işlemcinizin mimarisine göre optimize. Bu sayede maksimum verim sağlarınır. Fakat derlediğiniz her programın optimize edlidiğinden emin olmanız için en doğru USE bayraklarını kullanmanız gerekir. USE bayrakları mevzusunu daha sonra anlatacağım.

Gentoo’da bildiğiniz manada program paketleri yoktur. Hatta bildiğiniz gibi bir paket sistemide yoktur. Dağıtım tasarlanırken standart Linux paketleme mantığı yerine BSD’nin port sisteminden esinlenilmiştir. Gentoo’nun paket yönetim sistemine Portage denir. Portage, aslında yaklaşık 35 MB büyüklüğünde bir tar.bz2 dosyasıdır. Portage’nin esasını ebuild dosyaları oluşturur. Gentoo’yu Gentoo yapan noktalardan biride budur. /usr/portage dizininde(yani portage ağacının içinde) sınıflandırılmış bir halde ebuild dosyaları bulunur. Bu dosyalar dağıtımın barındırdığı paketlerin derlenmesi için gerekli bilgileri bulundurur. Bağımlılıklar, derleme parametreleri, programın açıklaması, kaynak kodun adresi ve daha pek çok şey…

Gentoo kurulumu ve kullanımı zor bir dağıtım olarak ünlenmiştir. Daha çok Linux’la uğraşmayı seven, teknik konulara yüksek seviyede ilgi duyan ve genellikle programlama işlerine ilgi duyan ya da hayatının bir döneminde ilgi duymuş performans manyaklarınca kullanılır. Tıpkı paket yönetim sistemi gibi kurulumunda eşi benzeri yoktur. Çok farklı şekillerde kurulabilir(ben Debian’ın içinden kurdum) Stage 3 seviyesinden kurulumu tavsiye edilmektedir. Bu kurulum tipinde tüm paketleri kendi işlemcinize göre derler ve kullanırsınız. Makinanızın gücüne ve internet bağlantınızın hızına göre birkaç gün sürebilir… Bu tip kurulumda en kritik işlerden biri make.conf dosyasının iyi bir şekilde hazırlanmasıdır. Bu dosya Gentoonuzun ruhunu barındırır desem abartmış olmam. İşlemci tipiniz, kurulumda sisteme gömülecek bazı modüller ve daha başka kritik unsurları içerir. Kısaca Gentoo’nun kalbindeki yapılandırma dosyasıdır. Ayrıca sistemin çalışmasını sağlacayak tüm yapılandırma dosyalarını örneklere bakarak kendiniz hazırlamak durumundasınız.

Gentoo’nun kurulumu ve kullanımı diğer dağıtımlara göre farklı ve zor bir dağıtım olduğundan bahsettim. Ayrıca kurulumun en iyi ihtimalle 1-2 gün süreceğini söyledim. Eğer Gentoo’ya pek ilgili değilseniz bu bilgiler sizi dumura uğratmış olabilir. Örneğin benim Core2Duo 1.83GHZ işlemciye sahip makinamda sadece Gnome paketinin derlenmesi 4 saat sürdü(paket indirmeleri hariç) Tüm bu zahmete ne gerek var derseniz bir Gentoo’cu size şu cevabı verecektir: Performans… Gentoo’nun bütün numarası budur. Kodu işlemcinize göre optimize edersiniz ve %15′e varan oranda performans artışı sağlarsınız. Ne gerek var derseniz bu sizin seçiminizdir ama Gentoo kadar öğretici bir dağıtım kullanmadığımı söyleyebilirim. Sistemin tüm kritik noktalarıyla bire bir uğraştığınız için hiçbir dağıtımda edinemediğiniz tecrübeyi 1 hafta içinde edinebilirsiniz.

Gentoo hiçbir masaüstü sistemini standart olarak desteklemiyor. Bütün popüler masaüstü ortamlarını kullanabilirsiniz. Ayrıca dağıtımın depolarında neredeyse bütün paketlere ulaşmak mümkün. Eğer nadirende olsa portage içinde olmayan bir program kurmak isterseniz biraz kastırarakta olsa kurabilirsiniz.

Burak Sezer